Hatibi oldun ümmetinin, habibi oldun rabbinin
Unutmadı kardeşlerin gözler ağlar beklerken seni
Mani oldun cehalete mimar oldun saadete
Neredesin ay yüzlüm neredesin gül kokulum neredesin sen nerede
Hatice’nin gülü Aişe’nin goncası ümmetinin göz bebeği göklerin resulüydün.
--- ------ ---
(M)ani oldun ey Muhammed cehalete
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hasret ve muhabbet ile yazdığınız şiiriniz bir harika. Yürekten Tebrikler ??.
Selam ve dua ile.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta