Sıra dağlar ardında gülüyor sanma beni.
Göl oldu gözyaşlarım siliyor sanma teni.
Unuttu zannedip de ümitsiz olma sakın!
Bunamadım ki daha, nefesim senin adın.
Ne yana dönsem sensin, ulaşamadım sana,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta