bir zamanlar bayramlarımız vardı....
candan aziz bildiğimiz canlarımız vardı....
küçük büyük heyecanlarımız vardı....
çocukluk anılarımız akranlarımız vardı....
hani komşularımız nerede...
tüm mahalleli pencereler de...
coşkulu bir uğurlama askere de....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta