Nerede, ah! Nerede o, eski günler,
Uzun, uzun, havadan sudan sohbetler.
Razıyım; bu günlerden vazgeçmeye
Hani diyorum, eskiyi yaşayabileceksek eğer.
Hani; hayaller, hani umutlar, hani arzular...
Hani tozpembe dünler ve yarınlar,
Sevginin adıydı bütün bunlar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta