Harabe bir evin, ayakta kalan kapisinin paslı tokmağı gibiyim...
Toz toprak içinde kalmış ruhumu silkeliyorum,
Dagitiyorum gözlerimden sebepsiz sisi...
Nerdeyim! ! ! !
Hangi unutulmus viran şehirdeyim, bilmiyorum...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta