Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Ne umutla geliriz dünyaya neler yaşar nerdeyiz şimdi cok güzel anlatmışssınız keşke umutlar devam etse keşke dünyaya gelme nedenimiz tek tek yerıne gelse mutlulugu yakalayabılsek efendim cok anlamlı buldum bu bir tek şiirinizi ama kesinlikle şiir yazma kabiliyetiniz yüksek sizden yeni şiirler bekliyorum ve bana okutmanızıca rıca edıyorum saygılarımla
selami
.Siret-i aynadır bu lakin; gül kim bülbül kim
Kim ki can, kim ki canan; ya bende gönül kim
Ruhum yol alırken menziline; ya sırat, ya müstakim
Açılıyor bab-ı miraç; yükseliyor ruh-u(m) zemin
Onlar! ki durmasını bilmiyorlar. Biz durdurmasını bilmeliyiz. Aydınlığın içinde karanlığa düşmemeliyiz.
Yok eğer, çürükler ve kokuşmuşluk bizi de yiyecekse. Herşeyi silip yakıp yıkıp...
Taaa en başa, çıktığımız yere dönmeliyiz.
Kutluyor ve hassasiyetinizi paylaşıyorum Sayın Süheyla Topbaş.
kısa öz..anlatacağını anlatmış..ama biraz sitemkar.. güzel anlamlı şiir okudum..tşk..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta