Mustafa Kemal Mersin'i gezdiği bir günde
Köşkler konaklar görür ana yolun üstünde;
Vatandaşlar karşılar valiliğe gelince,
Elin öpenler olur arabadan inince.
Bakar ki üstlerinde düzgün giyeceği yok,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta