Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Gezindim durdum satırlar arasında/sonra da kendimi buldum.Herkesin kendinden birşeyler bulacağı acı/hüzün/ihanet/ayrılık ve de bekleyiş..
-Sevgili Onur kalemine bin sağlık.
Tesadüf olarak şiirlerinize eriştim. Kısa öz dokunaklı değindiği noktayı net bir biçimde ortaya koyan dizeler okudum. Teşekkür ederim, bugün okuduğum en temiz sayfa size aitti...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta