Nerdesin anne;
Ben her akşam o eski mahalledeyim…
“Dut ağacından in oğlum düşersin! ” desene yine…
Babamın iş dönüşü yorgun halindeyim;
Ceketi üzerime atılmış
Kokusu sinmiş yüreğime
Bir beyazlık taşıyorum gözlerimde
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta