Eve girdim kapıda terliklerin
Vestiyerde teri kurumamış ceketin
Odalar boş yatağın boş
Ey sevgili nerdesin
Kara bahtıma mı yazıldı gidişin
Her gidişte bin kere öldürüp dirilişin
Hani
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta