Yoğumuş hiç melhemetin insafın
Kılıç kaşlım aylar oldu nerdesin
Ağzından yel gibi çıkarmış lafın
Zemheride güller soldu nerdesin
Hiç kıymetim bulunmazmış gözünde
Doğruluk zerresi yokmuş sözünde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta