Kirpiğin ucundan akıyor zaman, hasretin boynu bükük.
Sinelere saplanmış acı bir aman var, kalbin duvarları kırık, dökük.
Bocalıyor insan bilmediği bir savaşı güderken, ufkun kızıllığı sönük.
Halbuki yüzmeyi de bilmezdim ben, fırtınadan kaçarken Nuh'un tufanına tutulmuşum; nerdesin?
Sızı kanar, çaresizlerin çaresinden, eşeleyip durur maziyi içim
Kaderi dürülmüş dünün bilmediğim ellerinden, hakikatin kalemi ne biçim?
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta