Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kıymetli kardeşim Mehmet bey, şiiriniz için kutlar ve size acil şifalar dilerim. Ameliyat oldugunuzu duydum. Selam ve saygılar...Zekeriyya BİCAN WEB:www.harputlubican.com
İnsanı çok yordu hayât kaygısı, hiç şüphesiz
Lûtfile göster bana dünyâda arâm nerdedir.
Yok dünyada ar^am Fatin amcacığım..
Nerdeyse bir yıldır şiirlerinizi okuyor ve her seferinde bir şeyler öğreniyorum. Kaybedilmiş bir dilin bütün olanaklarını kullanmanızı ve ayrıca dipnot olarak verdiğiniz açıklamaları çok seviyorum.
İçten teşekkürlerimle...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta