Yoksulluğun caresızlığını bilirimde senın yokluğunun caresizliğini nasıl yaşarım bilemiyorum
Her yerde hayalin gözlerım oyle yorgun bakıyorki senı aramaktan içindeki yaşlar bile caresız
Yaşam insanı nerelere götüruyor yarınların umutlarını birileri koparıyor yüreğinden acımasızca
Kimlerın elınde benım özgürlüğüm tutsak kalmış birilerınde bunu hak etmışmıydık biz
Düşün bir kere; caresız kalmanın satırları bile üzdüğünü gör boyle bir yaşam sundular
Kimlerdı onlar neden hep sömürdüler duygularımızı yüreğin yarınlarını bir yaprak gibi kopartılar dalından
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta