Yoksulluğun caresızlığını bilirimde senın yokluğunun caresizliğini nasıl yaşarım bilemiyorum
Her yerde hayalin gözlerım oyle yorgun bakıyorki senı aramaktan içindeki yaşlar bile caresız
Yaşam insanı nerelere götüruyor yarınların umutlarını birileri koparıyor yüreğinden acımasızca
Kimlerın elınde benım özgürlüğüm tutsak kalmış birilerınde bunu hak etmışmıydık biz
Düşün bir kere; caresız kalmanın satırları bile üzdüğünü gör boyle bir yaşam sundular
Kimlerdı onlar neden hep sömürdüler duygularımızı yüreğin yarınlarını bir yaprak gibi kopartılar dalından
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta