Yoksulluğun caresızlığını bilirimde senın yokluğunun caresizliğini nasıl yaşarım bilemiyorum
Her yerde hayalin gözlerım oyle yorgun bakıyorki senı aramaktan içindeki yaşlar bile caresız
Yaşam insanı nerelere götüruyor yarınların umutlarını birileri koparıyor yüreğinden acımasızca
Kimlerın elınde benım özgürlüğüm tutsak kalmış birilerınde bunu hak etmışmıydık biz
Düşün bir kere; caresız kalmanın satırları bile üzdüğünü gör boyle bir yaşam sundular
Kimlerdı onlar neden hep sömürdüler duygularımızı yüreğin yarınlarını bir yaprak gibi kopartılar dalından
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta