Bu gece gene aynısı oldu.
Sanki bütün isiklar sondu.
Dipsiz bir karanlıgin ortasında
Yanlız kalmışsın gibi.
Yanlizsin. Teksin ses verecek kimse yok
El yordamı ile yürüyorsun.
Önünde bir koca karanlık uçurum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta