Beyaz neon bir akşam güneşi
taşmış kanalizasyon kıvamında bir trafik
ve yeni, yeni başlayan tereddütlü yağmur
buğulanmış camın üzerinde oyun oynuyorlar
denize, gökyüzüne dair, günaha ve melankoliye...
-Bir Jacobean trajedi bu,
herkes ölüyor, kimse kaldıramıyor geriye-
Çekingen adımlarla sesiz ve ürkek
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini
Devamını Oku
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta