Nenem Şiiri - Emrecan Aras

Yokluğun bir kış gecesi kadar sert,
Ruhumda bir fırtına, kalbimde dert.
Adını anarken titrer sesim,
Hasretinle dolup taşar nefesim.

Gökyüzü ne kadar siyah olsa da,
Bir yıldız bakar oradan bana.
Ellerin nasırlı, gözlerin derin,
Göz yaşlarım akar adını anınca senin.

Sen gittin, dünya biraz küçüldü,
Ruhunsa cennete süzüldü.
Zaman akıp gider, anılar kalır,
Ama sensiz günler hep yarım kalır.

Bir ninni gibi yankılanır sözlerin,
Uykusuz gecelerde bulunur izlerin.
"Babam" deyişin çınlar hâlâ kulağımda,
O sesle ısınır bu soğuk dünya.

Mezarında bir karanfil, bir de dua,
Ellerim titrerken dökerim suyu beyaz taşa.
Özlemin yükü omuzlarımda ağır,
Ama sevgim yanına, göklere varır.

Nenem, sen orada huzur bul, dinlen,
Ben burada senin mezarında beklerken.
Ömrümce kalacaksın hep yanımda,
Yerin burda, sense sonsuz çayırlıkta.