Nemrut da insan, sınandı nefsinden,
Dedi ki: "Ben Muhyi, benim dirilten!"
Bir kanatlının musallatı ile
Helâk oldu, sebebi emmâreden.
Dedim: "Ben de mi firavun hâldeyim!"
Ondan mı, kulağımdan bîçareyim!
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta