Kafeste yaşayan kuşlar misali.
Esiriniz oldum nemli duvarlar.
Gençlik çağlarımı yaşayamadan.
Sararıp ta soldum nemli duvarlar.
İçime döktünüz kor ateşleri.
Nasıl iflah olur bu yangın yeri.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Yeter mutluluğa çıksın yollarım.
Artık özgürlüğü sarsın kollarım.
Bitsin burudaki hatıralarım.
Yol verin gideyim nemli duvarlar
harika...olmuş dilerim bütün duvarlar kalkar...umutlarınız coşkun seller gibi akar..
melek ayaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta