Neme lağzım Şiiri - Ömer Tural

Neme Lağzım

Şu ufak görünen puştluklar var ya,
İnsanlığı bizden alır götürür.
“Neme lağzım” deyip sustukça dünya,
Suskun vicdan çürür, karanlık büyür.

Bir bakarsın yalan doğruya geçmiş,
Hak yerlerde, haksız baş köşede.
Sessizlikle beslenmiş her kötülük,
Vicdanlar uyur, adalet nöbette.

Görmedim demekle kaybolmaz günah,
Duymadım demekle bitmez bu yara.
Küçük susuşlardan devleşir felâh,
İnsanlık eksilir kana kana.

Bir söz yetermiş bazen bir zulme,
Bir duruş kâfiymiş karanlığa set.
“Neme lağzım” demek düşer ölüme,
İnsan kalmaksa en ağır servet.

Ömer TURAL (Duyguların şairi)

10, 02, 2026