Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
degerli sairim duyarliliginiz inan manidar!sizler gibi degerli insanlarin antolojide yazmasi harikulade...yürekten kutlar siir sayfalarinda paylasimlarda bulusmak umudu ile..ve sevgi-saygi ile güzellikler dilerim...yakup icik almanya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta