Bir hüzün var yine üstümde
Mutsuzluk arkadaşım sanki
Yaşamı sorgularcasına içimde
Fırtınalar kopuyor söyleyemiyorum
Neler geçiyor aklımdan
Ne fikirler ne düşünceler ne hayaller
Aklımdan geçiyor da bir benden geçmiyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta