Aşkım sensin diyerek haykırdım semaya...
Dil-Ruba ol nefeste, yüreğime evliya.
Gözlerinin ışığına susamış bir yıldızım.
Gel benim Nehr-üs Sema'm asırlardır yalnızım...
Bir su damlası ol ürpert yanan tenimi.
Çepeçevre sarmışsın, şu ürkek benliğimi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta