Nehir akarken yatağına
kıvrıla kıvrıla,dolana dolana
toprakla kucak kucağa,
öpe öpe taşları,ıslata ıslata
can verir yeşillenir yamaçlar
açar çiçekler,boy verir otlar
yemyeşil ormanlar,beyaz bulutlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yatağını bile değiştirseniz her nehir bir denize kavuşur...
Bundan bile korkanlar şimdi moda HES lerle nehirleri kurutmaya başladılar bile...
Şiir güzel., anlamlı...
Kaleminize sağlık sayın Senem Aygül..
ne güzeldi şiiriniz. bir an kendimi o nehrin kıyısında buldum.
gönlünüze sağlık Sayın Senem Aygül.
Sayın Hatice Ak yoruma teşekkür ederim,sevgiler
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta