Köklerimiz
Mavileri yarıp geçen kıvılcım
Köpüklerin çıplak dili
Ölümsüzlüğü alt eden tomurcuk katarı
Ya yüzlerce kuş sürüsünden kopmayan
Ya derinlerde bir yerde
Açılıp örtülen kapı
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




masumca dudaklara sürülen bir parmak bal, izleri örtmeye, gizleri kapatmaya yeter mi bilinmez... Yüreğine sağlık.
Çok anlamlı bir şiir yazan yürek varolsun sonsuz saygılarımla kutlarım.
Aslında, köklerimizle gurur duyarız bizler. İyi bililer G/iz peşindekiler de bunu. Maksatları izi gizlice sürmek, arı kovanına çomak sokmaktır belki de.Bir gün kızıştırdıkları arılar batıracaklar iğnelerini kafalarına, gözlerine. Ama benim ömrüm vefa edecek mi bilmem o günleri görmeye...
Kutluyorum anamı boyutun derin şiiriniz ve sizi öğretmenim.. Nicelerine. Esenlikle...
İz peşinde olsa bir yere kadar anlarsın..
O ize, 'giz' karıştırmak yok mu? İşte hadsizliğin daniskası!
Ört ki kapıları, ardındaki rezillik belki örtülmüş sayılır.. Kandırırsın kimi kandırdığını bilene kadar...
'Artılarını' yitirmiş zaman.. Saklanan samanları çürütmüş...
Kutlarım Necdet..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta