Ne çabuk dağıldı öyle, insanın dişisi
Ne menem bir şeydir şu nefis belası.
Keyfe keder kondurmaz, arsızca uzanmış
Bağırıyor indince döküyor bütün taşlarını.
Yürek meselem deyip süzülür inceden
Bahşeder kendini söz babından dökülür!
Bir kilim işçisi arar ki ruhunu dokusun
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta