Nefsin mertebeleri Şiiri - Mehmet Tok 2

Kainatı yaradan bilir halin,
Sen kendin âkil ol daim gör halin.
Emmarede kalırsan vay ki halin,
İbadetin daim olsun tevhidin.

Kimse etmez size bir nebze yardım,
Gayret sabır edep niyaz da kalın.
Yardım ister isen verir rahmanım,
İbadetin tevhidin olsun daim.

Devamlı gayret ile ol Murtaza,
Rahmana ulaşmak olsun ha keza.
Levvameden geçesin kalma yaya,
İbadet tevhid olsun sanki Kaya.

Mülhimeden geç ki açılsın yollar,
Manada görür olmaz böyle tatlar.
İbadet ve imtihanlar hep katlar,
İbadet amellerin seni saklar.

Mutmaine varınca olursun pak,
Ulaşırsın Rahman’a yek olarak.
Tanıyamazsın olmuşsun temiz pak,
Tevhitte amel daim olmuşsun bak.

Radiyeye gel ol her hale razı,
İmtihanlar çok ama sen razı.
Kelam bile etmez herşeye razı,
Tevhid kalesindesin nefs de razı.

Mardiyyeyle sarar seni hep Rahman,
Dikkat et imtihanlar çok da Yaman.
Teslim olmuştur nefs bile her zaman,
Tevhid amel sende her yer la mekan.

Kamil’e varırsan olursun veli,
Olgunlaşır rahmanidir her yeri.
Razıdır senden Rahman ve rahimi.
Herşey ibadettir bozma kalbini.

Mehmet sorar kendine nerde diye,
Bulamaz cevabını kendi bile.
Aşık olmuş Rahman ve rahimime,
Boyun eymiş ondan gelen herşeye.

Mehmet tok