Ugraştım yenemedim,
Nefis denen düşmanı.
Kendimi bilemedim,
Bedende ki ben hani?
Bir türlü bükülmedim,
Mecra'ma çekilmedim,
Ya zamanından çok erken gelirim
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım
Devamını Oku
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım




Nefis, insanın kendisindedir..
Nefsi yenmeye çalışmak
İnsanın kendisiyle kagasıdır
İnsan kendisiyle kavga yerine
Bilinciyle yürümeyi öğrenmelidir
İnsan bilinciyle yürürse
Nefis, imana eylemdir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta