kalabalık başlayan bir hikâyenin son cümlesindeki yalnızlık,
tövbe tutmayan günahlarımın bedeli,
kor tutan bacalarda boğulan duman,
yoksa bu güneş tutulmasını bir ömür mü yaşayacak gözlerim?
yıldızlar da söndü...
nedir bu aynadaki sır,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta