Nefsim, senin elinden bilmem ki, ben neyleyim?
Ben bir kez “olur” desem, “bin”i istersin benden...
Uzansam gökyüzüne, ayı sana getirsem,
“Güneşi çıplak ellerle tut” istersin benden.
İmtihan zor, kulluk zor, ah bir de sen varsın!
Kalbime, akıbetime, sen her şeye zararsın...
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta