Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Figanımı sorma, o benim zarım.
Sana sığınırım yok başka yerim.
Sen de affetmezsen, nere giderim.
Sermaye ömrümü boşa bitirdim.
EMİN`im kulluktur, var oluş gayem,
Beyhude tükettim ömür sermayem,
Pişmanlık fayda mı? Aciz hikâyem,
Sermaye ömrümü boşa bitirdim.
üstadım. Şiiriniz gerçekten harika olmuş.Bir nefs herhalde en az böyle anlatılabilir.Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta