Sevgili dünya
Burnumu ne de güzel sürtüyorsun
İpini koparınca yükselen
Sonra da yere çakılan bir uçurtmaya
Rüzgarınla toprağınla yaptığın gibi
Öyle bir tasmam var ki
Çıkarınca köle oluyorum
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta