Nefretini Seçme Hakkı Şiiri - Cüneyt Güz ...

Herkesten nefret ederek doğdu.

Önce;
Hedefine birilerini koydu;
Yetmedi başkalarını ekledi.

Hızını alamadı tamamına savaş açtı.

Kimi savaşıyormuş gibi yaptı;
Kimi savaştan kaçtı.

Oraya girdi, buraya saldırdı.

En sonunda sağlam bir kayaya çarptı.

Ama, sonu o kadar çabuk olmayacaktı.

Soğuk dondurdu ayaklarını;
Açlıktan ölüyordu, kesti yedi onları;
Sonra iki bacağının tamamını.

Kavgasının sonunda;
Tüm bedeni terk etti onu.

Bir tek beynindeki nefret kaldı;
Çıplak ayaklı bir çocuk geldi üstüne bastı;
Ayak kaya oldu;
Kaya çiçek açtı.

Nefretini saçma hakkı;
Bir daha olmayacaktı.