Hiç bir tat alamıyorum artık dünyadan;
O kadar uzak ki dokunmak; uzanıp tutmak mümkün değil.
Hayat gitgide geri çekiyor kendini…
Tüm evrenin sonu olan o kara delik;
Gövdemi sarmaladı bırakmıyor.
En sevdiklerim boğmak istiyor beni.
Bir koyun misali kurbanlık olmak bekleniyor.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta