Hiç bir tat alamıyorum artık dünyadan;
O kadar uzak ki dokunmak; uzanıp tutmak mümkün değil.
Hayat gitgide geri çekiyor kendini…
Tüm evrenin sonu olan o kara delik;
Gövdemi sarmaladı bırakmıyor.
En sevdiklerim boğmak istiyor beni.
Bir koyun misali kurbanlık olmak bekleniyor.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta