Hiç bir tat alamıyorum artık dünyadan;
O kadar uzak ki dokunmak; uzanıp tutmak mümkün değil.
Hayat gitgide geri çekiyor kendini…
Tüm evrenin sonu olan o kara delik;
Gövdemi sarmaladı bırakmıyor.
En sevdiklerim boğmak istiyor beni.
Bir koyun misali kurbanlık olmak bekleniyor.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta