Önce içindeki nefreti boşaltacağım
bu;
taşı yerinden ığratmaktan
sökmekten
söküp taşımaktanda zor.
Olsun seni seveceğim
İnat değil mi bu
bu kadar kati seveceğim
nefrete inat.
Biliyorum birtanecik
sesimi ancak ibibikler uyanınca duyacaksın
yalınayak dikenli yollarda yürümeyi seviyorum
sen kuş tüyü yatağında uyu
ben çakırdikenleri kırıyorum senin yerine...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta