Bosnalı bir annenin korkunç kâbusu
Ve utancı olarak geldim dünyaya.
Gönlünü nefret doldurmuştu annemin.
Hiçbir zaman bağrını açmadı bana.
Kaderimde sahipsizlik ve kimsesizlik vardı.
Yetimhaneye girdiğimde on beş günlüktüm.
Yıllar özlem ve ıstırapla geçip gitti.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta