ağır uykularla çevrilen hayatımızın içinde
birdenbire sevmediğim bir rolde dolanmaya başlayan sen...
sen bilir misinki
en ağır...
en karanlık...
karabasanlarımı yasattın bana...
uzanıp sonsuza gidecekmişim gibi altımdan gecen
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta