İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Nefret... Bir kimsenin kötülüğünü, mutsuzluğunu istemek... İnsan nasıl düşünebilir böyle bir şey, diye kendime kendime sorduğum oluyor bazen. Cevap bulamıyorum bir türlü. Nefretten nefret etmek, en büyük erdemlerden biri bence. Zeynal hocama saygı ve sevgilerimi sunarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta