Nefret büyüttüm o günden beri doğan güneşte
Açtığım her perde nefretim oldu
Hiç bir güne doğmadı güneşin sarı ışıkları
Nefterin siyahlığı vardı tan yerinde
Gözlerimi açmışım açmamışım farkeder miydi?
Yeniden doğacağımı sandın o günden sonra
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bence nefret bu dünyaya yakışmıyor sevgili Özgür..Bu dünya sevmek için olmalı...Sevgi bitmeyecek bir duygudur çünkü..Ve SEVGİ hep ,her konuda galip gelmeli ..yine de anlatım sadedinde güzel..Birde şunu düşünün zanla bile olsa,sevmeseydiniz eğer bu duyguyu bilebilecekmiydiniz..bence ilk duygunuz güzel...sevgiler /sevgi damlaları/
Nefret nefreti çağırır..Şöyle bir söz var ''seviyorsan serbest bırak,giderse gitsin dönerse senindir,dönmezse zaten senin değil miş ki..''Ağlamak niye?Biraz arabesk kokuyor...
nefret degil bence Özgür yılmaz umutsuzluk olsa olsa.yoksa açardınız gözlerinizi nefretle dolu bile olsa.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta