Hayatın en büyük darbesi olsa gerek
Büyük bir gürültü içinde kaybolan bir ben
Ezilip yolunu bulmaya çalışan bir hayat
İçim içimi yiyen bir nefret
Akşamın kör karanlığın da
Gittikçe uzaklaşan bir hayat
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta