Kurbanı olduk ,nefsine hevesli insanların bayramına
Ya tekbirsiz kestiler nefesimizi ya da günahla doldurdular heybemizi
"Kefenin cebi yok"diye içimize yerleştirdiler hayatın nefretini
Sonu olmayan cümlelerle süslediler beynimizi
Sersemlediğimiz oldu sersemlettiğimizde
Uzak diyarlara gömdük cüssemizi ruhumuzdan bağımsız takılarak
Kaybolan benliğimizi aradık ruh ile beden arasında
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta