Sahnenin ortasında dururken
Karanlık üzerime vuran ışıkla aralanıyor
Şaşkın, bakışlarım-duruşlarım...
Acı veriyor yüzüme yapışmış bu suratlar
Kahkahalar ve anlamsızlıklar
Hiç bir şey almıyor alamıyor yüreğimdeki derin sızıyı...
Ne kendimde buldum,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta