Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şiir'ini çok beğendim.Şiir'inde inanılmaz uhte'ler var gibi.Sanki 1300'lü yılların gizemliliği var.Yürek söyletmez mi?Bunları göz görürde acıyı çekmez mi?Zaman içinde hep sahtekarlar olacaktır.Bizim bu insanlara inanmamız gerekir ama işte insan hali iktadara dahi yükseltirler.Sevgi ve saygılarımla yaşamında başarılar dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta