Nefesin Kesildiği Yer Şiiri - Haydar Güner

Yukarı bakmak yasak.
O yüzden herkes
yere doğru büyür burada.

Bir çocuk resmi vardı duvarda.
Silinmiş.
Ama belli ki bir zamanlar güneşti.
Şimdi sadece boya döküntüsü…
Ve her dökülen parça
bir hayalin kemiği gibi.

Bir sabah duvar sustu.
Hücreye bir kurşun gibi
sessizlik düştü.
Bir yoldaşın nefesi çekildi içinden.

Burası,
göğün inkâr edildiği yer.
Rengini unuttuk;
maviyi değil,
özgürlüğün nasıl bir şey olduğunu.

Bir gece,
kırık bir bardaktan su içerken
kendi aksimi gördüm.
Gözlerimin içinde,
duvara çarpan bir çocuk gibi bakıyordum.

Büyümemişim.
Sadece acı
biraz daha yerleşmiş kemiğe.