Dudaklarımızın kıyısı değince birbirine
Bir ordunun ayak sesleri yükseliyor göğsümde
Nefesin, kendi nefesim gibi yakın
Bir ok gibi saplanır gözlerin gözlerime
Bir hortum misali çekiyorsun kendine
nefesim, senin nefesin gibi yakın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta