Huzurum mutluluk rüzgarım
Yokluğunda yarım kalıyor hayallerim
Hasretinle eriyor küle dönüyor bedenim
Varlığına alışmışken yokluğun azap sevdiğim
Canımın canı hayatımın en iyi ki varı
Benden başka kimseye nefesim deme yeter
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta