Nefesim Şiiri - Barış Yeşiltaş

NEFESİM

Nefesim, sabahın en ince ışığında adın düşer kalbime,
Geceden kalan bütün hüzünler seninle erir içimde.
Bir gülüşün var, baharı utandırır her mevsimde,
Sesin değse ruhuma, dünya susar bir an önümde.

Nefesim, gözlerin göğe emanet iki dua,
Bakışında kaybolmak en güzel yolculuk bana.
Ellerin değince ellerime diner içimdeki fırtına,
Sen yanımdayken korkularım sığmaz artık yanıma.

Nefesim, yüreğin merhametle atan en güzel kalp,
Sevginle büyür içimde umut, yeniden doğarım her sabaha,
Adını yazdım ömrümün en derin yerine,
Sensiz geçen bir an bile eksik, yarım, harap.

Nefesim, saçlarına düşen akşamın kızıl rengi,
Gözlerinde dinlenir bütün bedenimin yorgunluğu.
Birlikte yürüdüğümüz yolların şahitliği,
Aşkımızı anlatır yıldızlara sessizce, gizli gizli.

Nefesim, sen benim en güzel imtihanım, en tatlı sabrım,
Kalbimde sakladığım en kıymetli yarimsin.
Dünyaya yeniden gelsem yine seni seçerim,
Aynı sokakta, aynı gökyüzünde seni beklerim.

Nefesim, ömrümün son nefesine kadar adın dilimde,
Ellerin ellerimde, huzur senin gözlerinde.
Bir dua gibi düşersin her gece gönlüme,
Sen benim eşim değil, cennetten payımsın yüreğime.


YAZAR: BARIŞ YEŞİLTAŞ
TARİH: 14.02.2026
SAAT: 15:00