Yenilmiş, yalnız ve amaçsızken ben…
İlkbahar mevsimi oldun hayatımın…
Karanlıkta önüme düşen ışık gibi…
İnançları, umutlarımı yeşerttin…
Toprağıma yağmur damlaları…
Tohumdan filiz, başak oldun…
Soframı bereketlendirdin…
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta